ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ

ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΕΚΔΟΤΗ

Η ΑΝΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΤΗ ΔΥΝΑΜΙΚΗ

Αγαπητοί μου φίλοι,

Οι πρόσφατες εκτιμήσεις των στατιστικών, όπως διαβάζουμε ή ακούμε στα ΜΜΕ, κάνουν λόγο για έναν αριθμό τουλάχιστον 26 εκατομμυρίων, που αποτελεί νέο ρεκόρ στις αφίξεις ξένων τουριστών. Αν αναλογιστούμε, ότι ελάχιστα μόλις χρόνια πριν, ο ελληνικός τουρισμός βολόδερνε ανάμεσα στα 14-15 εκατομμύρια το χρόνο, -θεωρώντας το μάλιστα ως επίτευγμα- τότε αντιλαμβανόμαστε πόσο μεγάλο είναι το άλμα των τελευταίων ετών.

Όμως, ποιους και πόσους – από εκείνους που θα έπρεπε- έχει προβληματίσει αυτό το γεγονός; Ποιοι έχουν πραγματικά συνειδητοποιήσει το μέγεθος της δυναμικής αυτού του τόπου; Ελάχιστοι, φοβάμαι, είτε πρόκειται για ιδιώτες είτε – πολύ περισσότερο- για φορείς ή αξιωματούχους της Πολιτείας, εντεταλμένους να ασχολούνται αποκλειστικά με τον τουρισμό.

Με το υπέροχο φυσικό περιβάλλον και το θαυμάσιο κλίμα, τις εκπληκτικές παραλίες και τα ελκυστικά νησιά, τα πανέμορφα φαράγγια, λίμνες ποτάμια και βουνά, τα κορυφαίας ποιότητας προϊόντα και κρασιά, την ευρηματική και ευφάνταστη κουζίνα και, βέβαια, το ανυπολόγιστης πολιτισμικής αξίας αρχαίο παρελθόν, με όλα αυτά τα μοναδικά χαρακτηριστικά, η Ελλάδα, αγαπητοί μου φίλοι, φέρνει στο νου μου ένα μεγαλόπρεπο, γιγαντιαίο κρουαζιερόπλοιο. Που, ενώ διαθέτει πολυτελέστατες καμπίνες για 5.000 προθυμότατους επιβάτες, έχει ξεκινήσει το ταξίδι του στις θάλασσες του κόσμου, επιτρέποντας, μόνον στους μισούς να επιβιβαστούν, διατηρώντας τις υπόλοιπες καμπίνες του σφαλιστές. Και, μάλιστα, τη στιγμή που άλλα, ανταγωνιστικά κρουαζιερόπλοια, όχι μόνον εκμεταλλεύονται πλήρως αλλά και επαυξάνουν την χωρητικότητα των δικών τους καμπινών.

Αντί, λοιπόν, να επενδύουμε στην μεταξύ μας ομοψυχία, ορθοφροσύνη, ομαδικότητα και αλληλεγγύη, στην προς τρίτους ευγένεια, ειλικρίνεια, εξυπηρετικότητα και ποιότητα και ακόμη στην ευφυΐα, επινοητικότητα και σπιρτάδα της φυλής.

Εμείς, αντίθετα, διχογνωμούμε, συκοφαντούμε και διασύρουμε, ανεβοκατεβάζουμε κυβερνήσεις και γενικώς τρωγόμαστε. Χάνοντας φίλους, χάνοντας στόχους, χάνοντας χρόνο, χάνοντας επιτυχία επαγγελματική και ευτυχία προσωπική.

Δίπλα μας, στη γειτονιά μας, στις πόλεις και στα νησιά μας τώρα πια, αμέτρητες χιλιάδες κατατρεγμένοι από την μοίρα ή από τις συνθήκες στους τόπους καταγωγής τους, προσπαθούν με τεράστιες θυσίες να ξανακερδίσουν το δικαίωμα, όχι στην επιτυχία ούτε στην ευτυχία αλλά στην απλή επιβίωση, στη ζωή.

Αναρωτιέμαι, πολλά χρόνια τώρα: πως είναι δυνατόν εμείς οι Έλληνες, οι τόσο προνομιούχοι, οι τόσο ευνοημένοι από την φύση και το κλίμα, να είμαστε τόσο άφρονες, τόσο αχάριστοι και αγνώμονες αλλά και τόσο εχθρικοί προς τον τόπο που γεννηθήκαμε, τόσο ανεξήγητα αυτοκαταστροφικοί. Όσο κι αν προσπαθώ, αγαπητοί μου φίλοι, αξιόπιστη απάντηση δεν βρίσκω. Μήπως πρέπει να υποστούμε πολύ περισσότερα ακόμη, από όσα μας ταλανίζουν τα τελευταία χρόνια;

Σας εύχομαι υγεία και ψυχική αντοχή.

Θεόφιλος Μπασγιουράκης