ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ

ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΕΚΔΟΤΗ

OLYMPUS MARATHON
 
 
Αγαπητοί μου φίλοι,
 
Θα ήμουν ιδιαίτερα ευτυχής, αν στις 19 του περασμένου Ιούλη βρισκόμουν σε κάποιο σημείο του Ολύμπου. Όχι με την αξιοθαύμαστη ιδιότητα του «Μαραθωνοδρόμου» αυτής της απίστευτα «απάνθρωπης» διαδρομής των 44 χλμ. αλλά με την απλή ιδιότητα του θαυμαστή και χειροκροτητή αυτών των 156 σύγχρονων ημίθεων, που, θωρώντας τον όγκο του μυθικού βουνού, πήραν την απόφαση να αναλώσουν και την τελευταία ικμάδα της αντοχής τους στις ανηφόρες και κατηφόρες του.
Τη λύπη για την αδυναμία της παρουσίας μου μετρίασε η πρόταση του καλού μας συνεργάτη Γιάννη Πρασσά, που ανέλαβε να συμπυκνώσει σ’ ένα υπέροχο άρθρο το χρονικό του μεγάλου αγώνα, που κάθε αθλητής, Έλληνας και ξένος, θεώρησε σαν δικό του προσωπικό αγώνα, έναν αγώνα πρώτα και κύρια με τον εαυτό του. Ήταν στ’ αλήθεια συγκλονιστικό – και συγκινητικό – να παρακολουθούμε τον τερματισμό, τόσο του πρώτου δρομέα (με τον μυθικό χρόνο των 5 ωρών, 8 λεπτών και 54΄΄) όσο και του τελευταίου «μετά από 11 ώρες και 55 λεπτά υπερθάνθρωπης προσπάθειας».
Για όσους έχουν – έστω και αμυδρή – ιδέα της διαδρομής και των εξαιρετικών της δυσκολιών το επίτευγμα μοιάζει σχεδόν απίστευτο (ο καλύτερος χρόνος που είχα ποτέ πετύχει στα νιάτα μου για το 1/3 μόλις αυτής της διαδρομής ήταν 4 ώρες).
Από τη στήλη αυτή προτρέπουμε την Πολιτεία και ιδιαίτερα τα Υπουργεία Πολιτισμού και Τουρισμού να αγκαλιάσουν με ενδιαφέρον και στοργή το μοναδικό για τα παγκόσμια αθλητικά και πολιτιστικά δεδομένα αυτό γεγονός και να φροντίσουν να του αποδώσουν τη δημοσιότητα και την αίγλη που του αξίζει. Είναι βέβαιο, ότι ένας τέτοιος Παγκόσμιος Θεσμός, θα έχει διαρκή και ανυπολόγιστο ευεργετικά αποτελέσματα για τον τόπο μας.
 
Ν. ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ, Ο ΑΣΥΜΒΙΒΑΣΤΟΣ
 
Τις μέρες αυτές κατάφερα, επί τέλους, επωφελούμενος κάποιων ολιγοήμερων διακοπών, (χωρίς σημειωματάρια και φωτ. μηχανές) να ολοκληρώσω την ανάγνωση του μεγάλου έργου της Ελένης Καζαντζάκη «Ν. ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ, Ο ΑΣΥΜΒΙΒΑΣΤΟΣ».
Μέσα από τις αναρίθμητες επιστολές – καταθέσεις ψυχής του συντρόφου της αλλά και τις παρατηρήσεις και εμπειρίες της τόσο σημαντικής αυτής γυναίκας, που στάθηκε δίπλα του ακλόνητη τα τελευταία 30 χρόνια της ζωής του, προκύπτει ανάγλυφα το ψυχικό μεγαλείο και οι αγωνιώδεις πνευματικές αναζητήσεις του μεγάλου Κρητικού. Μαραθωνοδρόμος ήταν κι αυτός, που τάχθηκε όμως να τρέχει ολοχρονίς έναν Μαραθώνιο επίπονο και οδυνηρό με μόνο αντίπαλο – και τι αντίπαλο! – τον απαιτητικό του εαυτό.
Η ανάγνωση αυτού του βιβλίου είναι ίσως ο ιδανικότερος τρόπος για να νιώσει κάποιος τόσο κοντά στον μεγάλο Κρητικό και ν’ αντιληφθεί τον υπεράνθρωπο αγώνα του αλλά και τα τεράστια πνευματικά του επιτεύγματα, κόντρα στις τόσες αντιξοότητες της ζωής του.
Σας εύχομαι να επιστρέψετε από τις διακοπές σας ανανεωμένοι και αισιόδοξοι.

Θεόφιλος Μπασγιουράκης