ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΕΚΔΟΤΗ

Ο ΠΑΡΑΛΟΓΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΗΜΕΡΩΝ ΜΑΣ

Αγαπητοί μου φίλοι,

Συνέβησαν - και εξακολουθούν να συμβαίνουν - πολλά και δυσάρεστα απ΄ την τελευταία φορά που επικοινωνήσαμε. Ήταν όλα αναμενόμενα και δεν εξέπληξαν κανέναν. Ούτε και πρόκειται να εκπλαγούμε στο μέλλον με ό,τι κι αν συμβεί. Πάντα θα υπάρχουν ή - αν δεν υπάρχουν - θα μπορούν να εφευρί-σκονται, αιτίες και αφορμές για παρόμοιες παρεμβάσεις σε οποιοδήποτε σημείο του πλανήτη. Είναι βέβαιο, πως τις δικτατορίες και τους δικτάτορες, στη συντριπτική μας πλειοψηφία τους αντιπαθούμε, γιατί περιφρονούν την ατομική βούληση των πολιτών μιας χώρας και καταλύουν το αναφαίρετο δικαίωμά τους να αποφασίζουν για τις τύχες τους. Εξί-σου όμως αντιπαθούμε την αλαζονεία, την υποκρισία, την ιδιοτέλεια και τα αυτάρεσκα μειδιάματα. Εμείς εδώ, στην “παλιά Ευρώπη”, εξακολουθούμε - ευτυχώς - να διαθέτουμε, μνήμη, κρίση και γνώση της ιστορίας. Και η ιστορία διδάσκει, πως όταν η δύναμη - όσο μεγάλη κι αν είναι - συμπορεύεται με αλαζονεία και απουσία αρχών και αξιών, έχει νομοτελειακά ημερομηνία λήξης.
Δεν μπορώ να ξέρω πώς θα είναι η περίφημη “επόμενη μέρα” για τον πολύπαθο λαό του Ιράκ, και δεν αναφέρομαι φυσικά στους πλια-τσικολόγους και καιροσκόπους, αυτοί πάντα πορεύονται κατά πού φυσάει ο άνεμος. Αναφέρομαι στις τρυφερές ηλικίες και στους ανυπεράσπιστους, και τους εύχομαι η επόμενη μέρα, η νέα τάξη πραγμάτων που θα επικρατήσει, να είναι καλύτερη από την προηγού-μενη. Εκείνο που απεύχομαι - και όλοι μας απευχόμαστε - είναι να μην αποτελέσει αυτός ο όλεθρος την απαρχή ενός παγκόσμιου διχασμού κι ενός μίσους αγεφύρωτου μεταξύ λαών, εθνών, πολιτισμών και θρησκειών.
Γιατί τότε υπάρχει ο κίνδυνος να καταργηθεί οριστικά κάθε έννοια σεβασμού της ανθρώπινης ζωής, να πισωγυρίσει πολλούς αιώνες η Ανθρωπότητα και να αναβιώσει και εδραιωθεί το Homo hominis lupus, ως μοντέλο της ανθρώπινης συμπεριφοράς.

Αγαπητοί μου φίλοι,

Είχα αποφασίσει αρχικά να αποστρέψω την πένα και το νου μου από την θλιβερή αυτή επικαιρότητα, που δηλητηριάζει καθημερινά το συναίσθημα, την αξιοπρέπεια και τον ψυχισμό μας. Είχα σκεφθεί να σας μιλήσω για πράγματα, που θα "ακούγονταν ευχάριστα στ΄ αυτιά σας" : Για την αναπάντεχη και απίστευτα ρομαντική μέρα χιονιού, που ζήσαμε στις 7 Απριλίου στη Θεσσαλονίκη. Για τη συγκίνηση που αισθανθήκαμε πατώντας το πόδι μας στο μοναχικό ερημονήσι της Παραπόλας. Για το φυσικό κάλλος και τον πολιτισμό της Λίμνης Εύβοιας. Για την αρχοντιά και τις ιδιαιτερότητες της ναυτικής πολιτείας των Σπετσών και για την εξαίσια εμπειρία της γνωριμίας και τις φιλίας μας με κάποιους ωραίους ανθρώπους του νησιού.
Δυστυχώς στάθηκε αδύνατο να αισθανθώ - και πολύ περισσότερο να μπορέσω να σας μεταδώσω - την ευδαιμονία που θα ήθελα.
Σας εύχομαι λοιπόν να μπορέσετε εσείς να βρείτε αυτή την ευχάριστη διάθεση μέσα από περιηγήσεις στην όμορφη Ελληνική φύση, ιδιαίτερα αυτή την υπέροχη εποχή. 
Οι συνεργάτες μου και εγώ σας ευχόμαστε να περάσετε τις άγιες μέρες του Πάσχα με υγεία και με την μεγαλύτερη δυνατή εσωτερική γαλήνη.
 

Θεόφιλος Μπασγιουράκης