ΤΕΥΧΟΣ 43

Ιανουάριος 2005

ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΕΚΔΟΤΗ

Αγαπητοί μου φίλοι,
 
Εν όψει των χαρμόσυνων ημερών που είναι μπροστά μας σκεφτόμουν να αποφύγω επιμελώς κάθε αναφορά σε δυσάρεστα θέματα. Ήρθε όμως η τραγωδία του Μαλιακού, μετά τις ανάλογες των Τεμπών και του Αλιάκμονα, που με έκανε να αναρωτιέμαι, αν η χώρα αυτή ζει τελικά σε ειρηνική περίοδο ή σε μια συνεχή εμπόλεμη κατάσταση. Δεν θα αναφερθώ στις – γνωστές σε όλους μας – στατιστικές και αριθμούς με τις θλιβερές πρωτιές μας σε όλη την Ευρώπη. Θα σταθώ όμως για λίγο στους δύο αρνητικούς πρωταγωνιστές αυτής της εθνικής παράνοιας: στους Πολίτες – οδηγούς και στην Πολιτεία. Το ψυχογράφημα των πρώτων είναι γνωστό, αποτελεί στην ουσία τη συνισταμένη πολλών χαρακτηριστικών και ιδιαιτεροτήτων της φυλής μας: χαρακτήρας ατίθασος και απείθαρχος (Του Έλληνα ο τράχηλος κλπ.), επιδειξιομανία, επιθετικότητα, υπεροψία, ανταγωνιστικότητα, έλλειψη υπομονής, έλλειψη αγωγής και τόσα άλλα. Στην πράξη όλα αυτά τα χαρακτηριστικά οδηγούν στην απαράδεκτη συμπεριφορά των Ελλήνων οδηγών – όλων ημών – από τη στιγμή που θα βρεθούνε πίσω απ’ το τιμόνι αυτού που θεωρούνε προέκταση του εαυτού τους. Του αυτοκινήτου τους! Όσο μάλιστα μεγαλύτερο, ωραιότερο και ισχυρότερο είναι αυτό το «φετίχ» του Έλληνα οδηγού΄, τόσο αυξάνεται η υπεροψία του, η επιθετικότητα και η περιφρόνηση κάθε κανόνα οδικής συμπεριφοράς.
Ωστόσο, γι’ αυτή την κακοδαιμονία μας δεν ευθύνεται μόνο ο κακότροπος Έλληνας οδηγός. Μέγιστο μερίδιο ευθύνης φέρει και η Πολιτεία. Θυμηθείτε μόνον την απαράδεκτη κατάσταση των οδικών δικτύων, αστικών, επαρχιακών και εθνικών. Θυμηθείτε τις αναρίθμητες παγίδες, τις εγκληματικές κατασκευαστικές ατέλειες τις οποίες επιβραβεύουμε καθημερινά με την πληρωμή υπέρογκων διοδίων (κατάσταση οδοστρώματος, κακή χάραξη στροφών, οριακό πλάτος οδοστρώματος που δεν συγχωρεί το παραμικρό λάθος, ελλιπής φωτισμός, αναξιόπιστα και αφελή όρια ταχύτητας που προκαλούν θυμηδία και κανείς δεν τα τηρεί, και τόσα άλλα, ων ουκ έστιν αριθμός). Προσθέστε σ’ αυτά και τον γενικότερο προσανατολισμό της πολιτείας στην καταστολή και όχι στην πρόληψη, τον εισπρακτικό – κυρίως – χαρακτήρα της αστυνόμευσης από τα εντεταλμένα όργανα σε ειδικά επιλεγμένα σημεία των δρόμων, όπου η παράβαση είναι σχεδόν αναπόφευκτη. (Έχω επανειλημμένα πληρώσει πρόστιμο για παράβαση του ορίου ταχύτητος των 50 χιλιομέτρων, κινούμενος με την «ιλιγγιώδη» ταχύτητα των 65 ή 68 χιλιομέτρων την ώρα!).
Αγαπητοί μου φίλοι,
Δεν είμαι απολογητής της κάκιστης οδηγικής συμπεριφοράς ενός μεγάλου αριθμού Ελλήνων οδηγών. Ούτε όμως πιστεύω, ότι οι διπλασιασμοί ή τριπλασιασμοί των προστίμων και οι βαρύτατες ποινές που ακούγεται ότι θα ισχύσουν, παράγουν ενσυνείδητα πειθαρχημένους  οδηγούς. Απλά διαιωνίζουν και – πιθανότατα – διευρύνουν το χάσμα που υπάρχει ανάμεσα στην Πολιτεία και στους Πολίτες.
Οι συνεργάτες μου και εγώ σας ευχόμαστε – ιδιαίτερα στις δύσκολες και επικίνδυνες συνθήκες κυκλοφορίας των επόμενων ημερών – να εξαντλήσετε όλη την υπομονή και την προσοχή σας. Δεν αξίζει να διακυβεύουμε τη σωματική ακεραιότητα και, πολύ περισσότερο, τη ζωή μας στο εχθρικό Ελληνικό οδικό δίκτυο.

Θεόφιλος Μπασγιουράκης