ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ

ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΕΚΔΟΤΗ

ΚΑΘΩΣ Η ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΗ ΠΕΡΙΟΔΟΣ ΤΕΛΕΙΩΝΕΙ…
 
Αγαπητοί μου φίλοι,
 

Τις τελευταίες μέρες τα ΜΜΕ, έντυπα και ηλεκτρονικά, «θρηνούν» για την απώλεια εσόδων από την «βαρειά μας βιομηχανία», τον ΤΟΥΡΙΣΜΟ.
-12% για το Α’ εξάμηνο του 2010!
Προσπαθώ να αποκωδικοποιήσω την έννοια και την σημασία της είδησης. Και τότε, ξαφνικά, αρχίζω να χαίρομαι. Γιατί θεωρώ το ποσοστό της πτώσης πολύ μικρό. Φέρνω στο νου μου όσα ατοπήματα -πράξεις και παραλείψεις- έχουν διαπράξει στον πολύπαθο χώρο του τουρισμού, τόσο κατά την έναρξη όσο και -ακόμη χειρότερα- στην καρδιά της τουριστικής περιόδου του 2010, οι παρακάτω: η Πολιτεία, οι αντιπολιτευόμενες πολιτικές παρατάξεις, οι συνδικαλιστικές συντεχνίες, οι ασχολούμενοι με τον τουρισμό επαγγελματίες αλλά και εμείς οι ίδιοι, οι ιδιώτες-πολίτες αυτού του τόπου. Αν λοιπόν συνοψίσουμε τις συμπεριφορές όλων των ανωτέρω, τότε πιστεύω, ότι μάλλον θα έπρεπε να είμαστε ευτυχείς, που η μείωση των εσόδων περιορίστηκε στο 12%.
Θα τολμούσα να διατυπώσω μια άποψη ακόμη πιο προωθημένη. Όσοι έχουν επισκεφθεί ή πρόκειται να επισκεφθούν την Ελλάδα κατά το 2010, είναι πραγματικοί και αδιόρθωτοι φιλέλληνες! Δεν εξηγείται διαφορετικά η εμμονή τους να επιλέγουν για την πολυτιμότερη, την πιο αναμενόμενη περίοδο της χρονιάς, τις διακοπές τους, έναν τόπο, που κάνει ό,τι μπορεί για να τους διώχνει. Και, μη μου πείτε, ότι είμαι υπερβολικός. Αρκεί να θυμηθούμε τις αμέτρητες εικόνες αθλιότητας στο κέντρο της Αθήνας και άλλων πόλεων, στην Ακρόπολη την ίδια, στα λιμάνια και στα πλοία, στα νησιά και στα αεροδρόμια και σε ό,τι άλλο έχει σχέση με υπηρεσίες τουρισμού.
Αλλά και οι δικές μας προσωπικές -και δυσάρεστες- εμπειρίες, στα τόσα ταξίδια στην Ελλάδα, δεν έχουν τελειωμό. Το πιο πρόσφατο παράδειγμα, που για άλλη μια φορά μας έκανε -ως Έλληνες- να αισθανθούμε ντροπή, είναι η εικόνα, εσωτερική και εξωτερική, του Ορειβατικού Καταφυγίου στην καταπληκτική τοποθεσία «ΠΕΤΡΟΣΤΡΟΥΓΚΑ» του Ολύμπου. Εκεί, σε υψόμετρο 1.900 μέτρων, καθένας από τους χιλιάδες ξένους ορειβάτες και φυσιολάτρες, έχει το δικαίωμα να ελεεινολογήσει τους υπεύθυνους της Ελληνικής πολιτείας και ορειβασίας αλλά και το επίπεδο των Ελλήνων. Είναι ίσως μια ισοπεδωτική άποψη που δεν αντανακλά στο σύνολο των Ελλήνων. Δυστυχώς είναι αδύνατον να αποδείξουμε πόσοι είμαστε οι κακοί και πόσοι όχι. Κρινόμαστε από το αποτέλεσμα, από την εικόνα που δείχνουμε προς τα έξω.
Στον αντίποδα ακριβώς, αναφέρω επιγραμματικά -γιατί στο επόμενο τεύχος θα υπάρξει ιδιαίτερο άρθρο- το φυσιολατρικό-οικολογικό-πολιτιστικό μονοπάτι στον ορεινό οικισμό της Καβάλας, την Παλιά Καβάλα. Εκεί να δείτε φυσική ομορφιά αλλά και δημιουργία, μεράκι και ενδιαφέρον φορέων, συλλόγων και πολιτών!
Αισθανθήκαμε και πάλι αισιόδοξοι και περήφανοι. Μόνον που θα’ πρεπε να αισθανόμαστε έτσι λίγο συχνότερα.

Θεόφιλος Μπασγιουράκης