ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΕΚΔΟΤΗ

ΚΙ ΟΜΩΣ, ΚΑΠΟΙΟΙ ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΝ

Αγαπητοί μου φίλοι,
Καθώς έψαχνα να βρω κάτι για να χαμογελάσω σ’ αυτούς τους δύσκολους καιρούς, έφτασε αργά το βράδυ, στις 17 Νοεμβρίου ένα e-mail. Αποστολέας του ήταν η πιστή συνδρομήτριά μας, εκπαιδευτικός Μαργαρίτα Ψαΐλα-Ζερβού, του 6ου Νηπιαγωγείου Κερκύρας
Θα αποφύγω ν’ αναφερθώ στα πολύ κολακευτικά της λόγια για το έργο μας και για μας και θα μπω κατευθείαν στο θέμα: στην πρόσκλησή της να επισκεφθούμε το νέο ιστολόγιο του 6ου Νηπιαγωγείου Κερκύρας http://blogs.sch.gr/6nipkerk/
Εκεί, λοιπόν, είδαμε αρχικά τι έκανε το Νηπιαγωγείο για την επέτειο του Πολυτεχνείου. Στη συνέχεια είδαμε για την «προστασία των δικαιωμάτων των παιδιών σε διεθνές και ευρωπαϊκό επίπεδο». Ακολουθούσε το εξής κειμενάκι: Τα παιδιά ζωγραφίζουν στον τοίχο» «Αγαπημένο τραγούδι του 1980, που συχνά θυμόμαστε πριν την επέτειο του Πολυτεχνείου!. Τα παιδάκια του Νηπιαγωγείου μας το λάτρεψαν, φτιάχνοντας αυτοσχέδια όργανα με το οικοδομικό υλικό!
«Τα παιδιά ζωγραφίζουν στον τοίχο δυο καρδιές κι έναν ήλιο στη μέση…»
Διαβάσαμε παρακάτω τη φράση: «όσα πραγματικά πρέπει να ξέρω, τα έμαθα στο νηπιαγωγείο». Και ήταν πάρα πολλά και χρήσιμα αυτά.
Υπήρχε όμως και μια ενημέρωση για την λειτουργία από τις 22/11/2013 της δανειστικής βιβλιοθήκης του σχολείου. Μετά το διάβασμα –το Σαββατοκύριακο- του βιβλίου, θα προσκαλούνται τα παιδιά να συζητούν για τα βιβλία που δανείστηκαν, με στόχο την καλλιέργεια του προφορικού λόγου και της σκέψης.
Το ιστολόγιο ήταν κοσμημένο με θαυμάσιες ζωγραφιές των παιδιών.
Αγαπητοί μου φίλοι,
Κρίνω περιττό να συνεχίσω, νομίζω πως τα παραπάνω αρκούν για να αντλήσουμε λίγη αισιοδοξία και να βγάλουμε μερικά συμπεράσματα. Οι συνεργάτες μου κι εγώ σας ευχόμαστε χαρούμενα και αισιόδοξα ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ.

 

Θεόφιλος Μπασγιουράκης