ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΕΚΔΟΤΗ

20 xρόνια Ελληνικό Πανόραμα

Αγαπητοί μου φίλοι,

Έχω έναν προσωπικό λόγο να χαίρομαι τούτη την εποχή. Όχι, δεν κέρδισα το Λόττο. Ούτε έχω κάποια μυστική πληροφόρηση περί επανόδου στην κανονικότητα της ταλαίπωρης Ελλάδας.  (Θα χρειαστεί, ίσως, να περιμένουμε πολύ γι' αυτό). Απλά, αυτές τις μέρες γιορτάζουμε μια επέτειο πολύ σημαντική: την συμπλήρωση 20 χρόνων κυκλοφορίας, του περιοδικού ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΠΑΝΟΡΑΜΑ. Που πρωτοείδε το φως της δημοσιότητας την μακρινή Άνοιξη του 1996. Και είχε, το πρώτο εκείνο τεύχος, για εξώφυλλο, το εμβληματικό, το ανεπανάληπτο υπερθέαμα των χιονόλευκων Ολύμπιων κορυφών.
Από τότε έχουμε ζήσει αναρίθμητες εμπειρίες, έχουμε συναντήσει τους πιο απρόσμενους ανθρώπους, στα πιο απίθανα σημεία της Ελλάδας. Μα ποτέ δεν πάψαμε να αναπολούμε με την ίδια συγκίνηση, την ίδια πάντα νοσταλγία, τις παραμονές Χριστουγέννων του 1994.
Ήταν τότε που βρεθήκαμε ή - μάλλον - ξεμείναμε με την Άννα στα ορεινά της Δράμας, στο Δάσος Ελατιάς, το θρυλικό "Καρά-Ντερέ". Εκεί, στις ερημιές της Δυτικής Ροδόπης, σε υψόμετρο 1500 σχεδόν μέτρων, μας πρόφτασε ο χιονιάς με θερμοκρασία -14οC. Kι ενώ είχαμε αρχίσει να οδυρόμαστε για την κακοτυχία μας, εμφανίστηκε ο Λάζαρος. Ήταν ο φύλακας στο Εργοτάξιο του Δασαρχείου Δράμας. Μάς έμπασε στο καλυβάκι του, μάς έφτιαξε τσάι, μάς ζέστανε στην ξυλόσομπα.
Μετά, μάς πήρε μαζί του σε μια αλησμόνητη, παγωμένη, νυχτερινή πορεία στο δάσος, με πανσέληνο και νιφάδες χιονιού. Για να μας γνωρίσει στους φίλους του, σ' ένα άλλο καλύβι. Με τζάκι, πολύ κέφι, άφθονα κρέατα και κρασί...
Εκείνη τη νύχτα, αγαπητοί μου φίλοι, 21 χρόνια πριν, πήρε να γεννιέται στα στροβιλίσματα του νου, το ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΠΑΝΟΡΑΜΑ. Ήταν μια καταιγιστική εσωτερική ανάγκη, να μοιραστούμε τις ταξιδιωτικές μας εμπειρίες με άλλους ταξιδευτές και φυσιολάτρες της Ελλάδας. Η Άννα θα φωτογράφιζε κι εγώ θα έγραφα. Θα ήταν η δική μας "ελληνική απάντηση" στο -αλήστου μνήμης -, αξιόλογο αλλά, σε μεγάλο βαθμό "εισαγόμενο" περιοδικό "EXPERIMENT", το μετέπειτα "ΓΑΙΟΡΑΜΑ".
Πόσο πιο ωραία ήταν - σε σύγκριση με την σημερινή - εκείνη η εποχή ! Πιο ανθρώπινη, πιο αθώα, ολιγαρκής και ρομαντική. Διάβαζε ακόμα ο κόσμος τότε. Διψούσε να γνωρίσει άγνωστους τόπους στην Ελλάδα, όχι μέσα από ιστοσελίδες - που έτσι κι αλλιώς δεν υπήρχαν - αλλά με καλογραμμένα και αξιόπιστα άρθρα, σε αξιόλογα περιοδικά.
Σ΄αυτά τα 20 χρόνια άλλαξαν πολλά: στους εαυτούς μας, στην Ελλάδα, στον κόσμο. Το μόνο, ίσως, που δεν άλλαξε είναι η φιλοσοφία και το περιεχόμενο του περιοδικού, η αγάπη μας για τα ταξίδια και τον τόπο. Μακάρι ν΄αντέχουμε να συνεχίζουμε για πολλά χρόνια ακόμα. Και ν΄αντέχετε κι εσείς, αγαπητοί φίλοι, να μας διαβάζετε και να μας στηρίζετε με την αγάπη σας.
Οι συνεργάτες μου κι εγώ, σας ευχόμαστε Ειρηνικό και Χαρούμενο Πάσχα.

 

Θεόφιλος Μπασγιουράκης