ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΕΚΔΟΤΗ

Με αφορμή το γεφύρι της Πλάκας

Αγαπητοί μου φίλοι,

Ξαφνικά, την 1η Φλεβάρη του 2015, όλοι οι Έλληνες –μηδέ του νεόκοπου Πρωθυπουργού μας εξαιρουμένου- ανακάλυψαν κι άρχισαν ν’ ασχολούνται με το Γεφύρι της Πλάκας. Μόνο που δεν το «πρόκαμαν» όρθιο. Μετά από τόσες δεκαετίες ολιγωρίας ή μάλλον εγκληματικής αδιαφορίας κι αναισθησίας των «αρμοδίων», ο πέτρινος γίγαντας των Τζουμέρκων λύγισε. Τα ταλαιπωρημένα από την αέναη ροή του Άραχθου «γόνατά» του δεν άντεξαν παραπάνω. Έσπασαν και παρέσυραν μαζί τους το μεγαλύτερο, το πιο επιβλητικό, το πιο περήφανο τόξο των Βαλκανίων. Αυτό το λυγερό, «πέτρινο κορμί», που με τόση πλαστικότητα και μαστοριά ύψωσε, 20 μέτρα στον ουρανό, ο πρωτομάστορας Μπέκας το 1886, 149 χρόνια πριν.

Δεν θα επεκταθώ περισσότερο στους λόγους που προκάλεσαν την κατάρρευση του γεφυριού. Ούτε στις ευθύνες όσων είχαν την υποχρέωση να προνοήσουν για την έγκαιρη στήριξη και ενδυνάμωση των βάθρων του. Σ’ όλα αυτά αναφέρονται τέσσερις εκλεκτοί φίλοι και συνεργάτες, στο οικείο άρθρο του περιοδικού μας.

Εγώ απλά, με αφορμή το δυσάρεστο αυτό συμβάν, θα εστιάσω την προσοχή μου στο μόνιμο πρόβλημα που ταλανίζει την Ελλάδα: στην αδιαφορία -με τον επιεικέστερο χαρακτηρισμό –όσων την κατοικούν. Μια αδιαφορία απέναντι στα πάντα: στο ονειρεμένο μας φυσικό περιβάλλον, στην ανεκτίμητη πολιτιστική μας κληρονομιά, στον συνάνθρωπό μας, στον διπλανό μας.

Την ίδια αδιαφορία –ανάμεικτη με ισχυρή δόση ανικανότητας και μπόλικο αμοραλισμό- εντοπίζουμε και στις συμπεριφορές των θεσμικών οργάνων της πολιτείας που, εξ ορισμού, έχουν  ως κύριο μέλημά τους το ευ ζην των πολιτών.

Μ’ αυτές  τις τεράστιες εγγενείς αδυναμίες Πολιτείας και Πολιτών, προσπαθεί να πορευτεί στην τραχύτατη διαδρομή των πεπρωμένων της η Ελλάδα. Μέσα σ’ ένα διεθνές περιβάλλον που γίνεται – οσημέραι- πιο απαιτητικό.

Ξέρω πολύ καλά, ότι δεν έχω πολλά λογικά ερείσματα για να βλέπω το ποτήρι μισογεμάτο. Ωστόσο, εξακολουθώ να παραμένω αθεράπευτα αισιόδοξος. Σ’ αυτή την αισιοδοξία ίσως συμβάλλει η Μυροβόλος Άνοιξη της Ελλάδας αλλά και οι άγιες μέρες του Πάσχα που πλησιάζει…

Οι συνεργάτες μου κι’  εγώ σας ευχόμαστε

Χαρούμενο Πάσχα

Θεόφιλος Μπασγιουράκης