ΤΕΥΧΟΣ 23

Σεπτέμβριος 2001 - ΤΕΥΧΟΣ EΞΑΝΤΛΗΜΕΝΟ

ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΕΚΔΟΤΗ

ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ κ. ΚΩΣΤΑ ΣΗΜΙΤΗ

Αγαπητέ κύριε Πρωθυπουργέ,

Αρκετές φορές στα έξι χρόνια ύπαρξης αυτού του περιοδικού μπήκα στον πειρασμό, να επικοινωνήσω δημόσια μαζί σας. Ο λόγος που είχα ήταν σοβαρός: ήθελα να σας διαβεβαιώσω, ότι για να έχετε μια ρεαλιστική εικόνα του τόπου, που σας έχει εμπιστευθεί τη διακυβέρνησή του, μόνον ένας τρόπος υπάρχει: να εγκαταλείπετε κατά καιρούς την επίσημη - και οπωσδήποτε πολύ σημαντική - agenda σας και να περιηγείσθε την Ελλάδα. Όχι όμως με το αεροπλάνο και το ελικόπτερο. Αλλά με το πλοίο της γραμμής, το αυτοκίνητο και τα πόδια. Όπως ακριβώς κάνουν καθημερινά - και για ολόκληρη τη ζωή τους - οι απλοί άνθρωποι αυτού του τόπου.
Οι εμπειρίες που θα αποκομίζατε από αυτό το "ωραίο ταξίδι" θα ήταν πολύτιμες: από τις ατελείωτες ουρές και τους δρόμους - δολοφόνους, έως τις κάκιστες συμπεριφορές των "δικτατορίσκων" των δημοσίων υπηρεσιών. Και οπωσδήποτε θα ανακαλύπτατε, πως όσο ρεαλιστικές και αν είναι οι εικόνες στην τηλεόραση, δεν παύουν να διαφέρουν δραματικά από την αυθεντικότητα της προσωπικής εμπειρίας.
Άλλη όμως είναι η αφορμή, που σήμερα μου επιβάλλει να επικοινωνήσω μαζί σας. Είναι ένα…νησάκι, το Κουφονήσι, η Λεύκη των αρχαίων. Μικρό και ακατοίκητο,απέχει μόλις 3.5 μίλια νότια της ανατολικής Κρήτης. Σ' αυτό το "ασήμαντο" κομματάκι της Ελλάδας, που μόνον χάρτες μεγάλης κλίμακας περιλαμβάνουν, 25 χρόνια πριν (το 1976), ο τότε επιμελητής αρχαιοτήτων Νίκος Παπαδάκης, αποκάλυπτε με την αρχαιολογική του σκαπάνη το νοτιότερο αρχαίο θέατρο της Ελλάδας και της Ευρώπης και ταυτόχρονα, το μοναδικό σωζόμενο αρχαίο θέατρο της Κρήτης. Αποκάλυπτε επίσης, μετά από πολύχρονες προσπάθειες και μάχες με ακραίες συνθήκες καιρού και διαθέσιμων μέσων, ένα πλήθος άλλων σπουδαίων ευρημάτων σ' αυτό το νησί, που αποτέλεσε κατά την αρχαιότητα, ένα από τα σημαντικότερα κέντρα επεξεργασίας της πορφύρας.
Σήμερα το Κουφονήσι, η "Δήλος" αυτή του Λιβυκού, που κάθε ευρωπαϊκή χώρα θα ήταν πανευτυχής, αν περιλαμβανόταν στην επικράτειά της, μαραζώνει. Όχι τόσο από την μανία των βοριάδων, αυτούς, μετά από τόσες χιλιάδες χρόνια, τους έχει συνηθίσει. Μαραζώνει από την αδιαφορία, την εγκατάλειψη και τη λησμονιά της Πολιτείας.
Ίσως βέβαια μου αντιτείνετε, ότι είναι άπειρα τα προβλήματα αυτού του τόπου, που χρήζουν άμεσης επίλυσης και ότι για όλα τα θέματα υπάρχουν προτεραιότητες. Θα συμφωνήσω με το πρώτο και θα διαφωνήσω με το δεύτερο. Προτεραιότητα για την Ελλάδα είναι ο πολιτισμός της. Αυτή είναι η σημαντικότερη κληρονομιά της, που την κάνει μοναδική σ' ολόκληρο τον κόσμο. Αυτό το άϋλο αγαθό - με τεράστια πρακτική σημασία και για την οικονομία μας ωστόσο - δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται με την ψυχρή λογική των αριθμών ούτε με τις συνήθεις γραφειοκρατικές διαδικασίες. Αν ζούσε ο μακαρίτης ο Ζορμπάς, θα σας έλεγε επί λέξει: "Αφεντικό, ο πολιτισμός είναι πολύ σοβαρή υπόθεση, για να αφήνεται στα χέρια των καλαμαράδων".
Ενδιαφερθείτε προσωπικά, αγαπητέ κ. Πρωθυπουργέ, για το Κουφονήσι. Ζητήστε να σας εγχειρίσουν επειγόντως την εκπληκτική και πληρέστατη "Μελέτη διαχείρισης φυσικού περιβάλλοντος της νησίδας Κουφονήσι", που ήδη από τον Φεβρουάριο του 1998 (!) έχει εκπονήσει το Πανεπιστήμιο Κρήτης. Θα εκπλαγείτε! Διαβάστε όσα συναρπαστικά αναφέρει για το Κουφονήσι ο αρχαιολόγος και ανασκαφέας του Νίκος Παπαδάκης και ζητήστε να είναι αυτός ο ίδιος, που θα σας ξεναγήσει.
Αυτή την "υπέρβαση πολιτισμού" την οφείλετε όχι μόνον στον Ελληνικό λαό αλλά και στην παγκόσμια κοινότητα.
Με βαθύτατη εκτίμηση

Θεόφιλος Μπασγιουράκης