ΤΕΥΧΟΣ 8

Μάρτιος 1998. ΤΕΥΧΟΣ EΞΑΝΤΛΗΜΕΝΟ

ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΕΚΔΟΤΗ

Έλα να σου δείξω τα καινούργια μου αποκτήματα, μου λέει γεμάτος χαρά ένας καινούργιος φίλος, που μόλις πρόσφατα ανακάλυψε το περιοδικό μας.
Έκπληκτος βλέπω να μου αραδιάζει ορειβατικά άρβυλα και κάλτσες, fleece και αντιανεμικό, σακκίδιο, σκούφο, γάντια.
- Όλοι στην οικογένεια είμαστε ενθουσιασμένοι, συνεχίζει. Αν και δεν είμαστε ιδιαίτερα εξοικειωμένοι με το βουνό, πιστεύουμε απ' τις περιγραφές σου, ότι θα τα καταφέρουμε. Θα 'θέλα όμως να μου υποδείξεις για την αρχή,  μερικές όμορφες, βατές και σύντομες διαδρομές για όλη την οικογένεια.
Λίγες μέρες πριν συμπτωματικά είχαμε ανακαλύψει μια εκπληκτικά όμορφη διαδρομή, βορειοανατολικά της Έδεσσα, μόλις μιάμιση ώρα από Θεσσαλονίκη. Ήπια πορεία τριών περίπου χιλιομέτρων, δίπλα σ΄ένα πεντακάθαρο ποταμάκι, ανάμεσα στα πεύκα και στα πλατάνια. Σ΄όλη τη διαδρομή άφθονοι χώροι για αναψυχή και φαγητό, ξύλινα γεφυράκια, καλογραμμένο μονοπάτι με τέλεια σήμανση. Και στο τέλος της απόστασης ένας εντυπωσιακός καταρράχτης είκοσι μέτρων ύψους, με μια κρυστάλλινη λιμνούλα στα πόδια του.
Η φύση στις καλύτερες στιγμές της.
Περιέγραψα με όσο το δυνατόν μεγαλύτερη σαφήνεια στον φίλο μου, πως θα πάει και τι θα συναντήσει.
Πέρασε όλη η εβδομάδα και το Σαββατοκύριακο. Το πρωί της Δευτέρας με βρήκε όπως πάντα σκυμμένο στα χαρτιά μου.
Μια χαρούμενη φωνή με ζήτησε κάποια στιγμή στο τηλέφωνο. Χωρίς ανάσα σχεδόν ο καινούργιος μου φίλος άρχισε να μου περιγράφει τις εμπειρίες από την εκδρομή του. Κια τελείωσε λέγοντας:
- Χάρη σε σένα, αντί να μείνω περισσότερο στο Κυριάτικο κρεββάτι ή απέναντι στην τηλεόραση, προτίμησα να πάρω την οικογένειά μου και να γεμίσω μερικά μπουκάλια με παγωμένο νερό από τον καταρράχτη. Οι γιοί μου δεν βλέπουν την ώρα να ξαναπάμε.
Κατέβασε το ακουστικό έχοντας ήδη μια πολύ ευχάριστη διάθεση, μεταδοτική από την πρωτόγνωρη χαρά και ανακάλυψη του φίλου μου.
Παραμέρισα για λίγο τις γκρίζες σκέψεις του Δευτεριάτικου πρωινού και άφησα το βλέμμα μου να πλανηθεί έξω από τα παράθυρα. Ήλιος λαμπρός μετά τις καταιγίδες, τα χιόνια και την θεομηνία, που έπληξε για άλλη μια φορά ανελέητα ένα μεγάλο μέρος της Ελλάδας.
Τώρα όμως τελειώνει ο Μάρτης, μπαίνει πια η Άνοιξη αμετάκλητα, χωρίς πισωγυρίσματα. Γλυκαίνει ο καιρός και μαζί μ΄αυτόν γλυκαίνουν τα χρώματα στη φύση, ο ουρανός, η γη, η ατμόσφαιρα.
Ένας άνεμος αισιοδοξίας ειν΄απαραίτητο ν΄αρχίσει να φυσάει και πάλι. Η αναγέννηση της φύσης είναι μπροστά μας, μας βρίσκει όμως σχεδόν όλους εξουθενουμένους. Από τις καταστροφές, από την καθημερινή μάστιγα της εγκληματικότητας, από την υποτίμηση και τις συνέπείες της. Παρ' όλα αυτά και τόσα άλλα μαύρα που υπάρχουν γύρω μας, ας βρούμε τη δύναμη να τα αντιμετωπίσουμε. Σαν πραγματικοί Έλληνες, συνηθισμένοι πια στις κακουκίες της μακραίωνης ιστορίας μας.
Το Άγιο Πάσχα, η συγκλονιστικότερξ γιορτή της Ορθοδοξίας είναι μπροστά μας, γεμάτη μηνύματα αισιοδοξίας για τον άνθρωπο. Ας το υποδεχθούμε κι ας το γιορτάσουμε, όπως του αξίζει.

 

Θεόφιλος Μπασγιουράκης