58

Ιούλιος 2007

σελ. 104-125

Το ψαροκάλυβο του Έβρου

ΠΕΡΙΛΗΨΗ

- Πόση ζάχαρη να βάλω στον καφέ σας; ρωτάει η κυρά-Δήμητρα.
- Λίγη, της απαντάμε.
- Έτσι τον πίνουμε κι εμείς, ούτε πικρό αλλά ούτε και σερμπέτι. Ανάβει το γκαζάκι, ανακατεύει το χαρμάνι και σ’ ένα λεπτό μας τυλίγει η ευωδιά του ελληνικού καφέ. Ο άντρας της δίπλα παραμένει λιγομίλητος, που και που μας ρίχνει από καμιά κλεφτή ματιά. Άγνωστο τι έχει στο μυαλό του, μα σίγουρα δεν είναι ευτυχισμένος. Την ώρα τούτη του ζεστού απομεσήμερου θ’ αναπαυόταν ο Βασίλης Μυλωνάς. Ποιος ξέρει από ποια άγρια νύχτα είναι ξυπνητός παλεύοντας με τα δίχτυα του στ’ ανοιχτά του Θρακικού. Σαν να μάντεψε η κυρά-Δήμητρα τις σκέψεις μας.
- Συγχωρέστε τον άντρα μου που δεν είναι και τόσο ζωηρός, μα απ’ τις 4 τα χαράματα θαλασσοδέρνεται στα πέλαγα. Κι εσείς βέβαια δεν το ξέρατε, φτάσατε λίγο αργά. Μην ανησυχείτε όμως, με λίγο καφεδάκι θα συνεφέρει.

Κείμενο: Θεόφιλος Μπασγιουράκης

Φωτογραφίες: Πέτρος Κουρούπης

ΠΛΗΡΕΣ ΑΡΘΡΟ



Δεν είναι πολλή ώρα που εισβάλαμε στο σπιτικό τους, απρόσκλητοι επισκέπτες. Μήνες τώρα, ακόμα απ’ το χειμώνα σχεδιάζαμε με τον Πέτρο να βρούμε ένα ψαροκάλυβο στον Έβρο, να μοιραστούμε με τους ψαράδες του εμπειρίες και τρόπο ζωής, εκεί στην άκρη της Ελλάδας. Η ιδέα, ωστόσο, ήταν παλιά, είχε φωλιάσει αμετακίνητα στο μυαλό μου από τα μέσα της δεκαετίας του ’90. Τότε που με την Άννα μπήκαμε για πρώτη φορά σε μια ψαρόβαρκα του Έβρου, νιώσαμε την υγρασία των καναλιών του ποταμού κι ύστερα βγήκαμε ανοιχτά στο Θρακικό, αγναντέψαμε το αντικρινό τουρκικό χωριό, οσμιστήκαμε τον φρέσκο αέρα των στενών του Ελλησπόντου.
- Και τι θα κάνετε με τόσο κρύο στον Έβρο; με είχε ρωτήσει ο Βασίλης το χειμώνα. Εδώ τώρα έχει μόνον κυνηγούς.
Στο άκουσμα αυτής της λέξης τινάχτηκε όρθιος ο Πέτρος.   
- Όχι αδερφέ, δεν θέλω να ξαναζήσω τέτοιο Έβρο. Αν θέλεις, πάνε μόνος σου.
Ξύπνησαν μέσα μας μνήμες παλιές και οδυνηρές, δεκαπέντε περίπου χρόνια πριν, τότε που στην πρώτη και μοναδική μας επίσκεψη στα υγρολίβαδα του Δέλτα, είχαμε φύγει σαν κυνηγημένοι από τις αδιάκοπες μπαταριές και τα σκάγια, που κάθε λίγο σφύριζαν πάνω απ’ τα κεφάλια μας. Εμείς προσπαθούσαμε να φωτογραφίσουμε την ομορφιά και τη χάρη των πουλιών κι άλλοι τα σκότωναν. Μάταια παραφυλάγαμε πίσω από τις καλαμιές και τ’ αρμυρίκια να εντοπίσουμε κάποιο αμέριμνο πουλί , που θα πίστευε πως ο τηλεφακός δεν ήταν κάννη, που θα μας έδειχνε εμπιστοσύνη, μόνον για ένα δευτερόλεπτο. Ποτέ δεν το ξεχάσαμε το παγωμένο εκείνο πρωινό. Κι ούτε μπορούμε να καταλάβουμε ακόμη, πως ένας τόπος τέτοιας οικολογικής αξίας και κάλλους εξακολουθεί να θεωρείται από την πολιτεία ως μία συνηθισμένη κυνηγετική περιοχή και όχι ως χώρος υπέρτατης γαλήνης και ωραιότητας, με ύψιστη σημασία για τη ζωή του φτερωτού κόσμου των πουλιών και την καλλιέργεια της ευαισθησίας του κόσμου των ανθρώπων.
Το μαγιάτικο, ωστόσο, τούτο απομεσήμερο όλη η έκταση του Δέλτα είναι βυθισμένη στη γαλήνη, ο κρότος των όπλων έχει σιγήσει από μήνες. Φαλλαρίδες κι ερωδιοί ψάχνουν με την ησυχία τους την τροφή τους στα υφάλμυρα νερά, που και που πετούν πελαργοί και κορμοράνοι με πτήση χαμηλή και αρχοντική, ένας αργυροπελεκάνος παραμένει ακίνητος στη θέση του, στο πέρασμά μας αδιάφορος. Αυτός είναι ο Έβρος που ονειρευόμασταν να δούμε, ήρεμος και γαλήνιος, σαν τα αρυτίδωτα νερά των καναλιών, που σαν υδάτινες λωρίδες γεμάτες μυστήριο και αξεπέραστη ομορφιά, διεισδύουν στους πυκνούς, απέραντους καλαμιώνες, τα αρμυρίκια και τα βούρλα.
Για να διαβάσετε ολόκληρο το Άρθρο απαιτούνται
0.50 €

Διαθέσιμα:
0 €

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

T92 / Μνημεία / Έβρος /

Διδυμότειχο

Διδυμότειχο

Στις ΒΑ εσχατιές της ελληνικής επικράτειας, ανάμεσα στον Ερυθροπόταμο και τον Έβρο, επισκεπτόμαστε το Διδυμότειχο, που με το Βυζαντινό Κάστρο και την αρχαία Πλωτινόπολη αποτελεί ένα πολύ συναρπαστικό προορισμό.

T118 / Φυσικό περιβάλλον / ΘΡΑΚΗ /

Ασπροπάρης … ο πιο απειλούμενος γύπας στην Ευρώπη

Ασπροπάρης … ο πιο απειλούμενος γύπας στην Ευρώπη
Ο ασπροπάρης είναι ο μοναδικός γύπας, από τα τέσσερα είδη γύπα της Ελλάδας, που το χειμώνα μεταναστεύει στην Αφρική. Με την ντελικάτη εμφάνιση του δεν θα μπορούσε να περάσει απαρατήρητος. Γι’αυτόν τον “δικό” μου γύπα θα αναφερθώ στο κείμενό μου.
T119 / Φυσικό περιβάλλον / ΘΡΑΚΗ /

Τσακάλι, Canis aureus

Τσακάλι, Canis aureus
Το τσακάλι πρωταγωνιστεί σε παραμύθια και τίτλους μυθιστορημάτων στην παγκόσμια λογοτεχνία. Κατείχε ένα πολύ σημαντικό ρόλο στην αρχαία Αιγυπτιακή θρησκεία. 
ΘΡΑΚΗ, Έβρος

Αξία Άρθρου: 0.50 €