110

Δεκέμβριος 2016

σελ. 120 - 147

Πάικο, Στο μονοπάτι των Μουσών

ΠΕΡΙΛΗΨΗ

Κρατάω στα χέρια μου το - συλλεκτικό πια - 4ο τεύχος του περιοδικού μας, που κυκλοφόρησε στις 31 Δεκεμβρίου του 1996. Ξεφυλλίζω τις σελίδες του μεγάλου άρθρου που είχαμε δημοσιεύσει για το Πάικο και τα Βλαχοχώρια του. Ακριβώς 20 χρόνια πριν! Ακόμα θυμάμαι τις μαγικές νύχτες με την ξυλόσομπα, στο ξύλινο σπιτάκι του Δασαρχείου, στο Βαλλέορβο. Και ούτε μπορώ να ξεχάσω την πρωινή τηγανιά με τα άγρα μανιτάρια, πάνω στην φωτιά των ξύλων της οξυάς...

Κείμενο: Θεόφιλος Μπασγιουράκης

Φωτογραφίες: Άννα Καλαϊτζή

Περιήγηση στο δάσος με τα 8 ξύλινα γεφυράκια
Στραβοπόταμος

ΠΛΗΡΕΣ ΑΡΘΡΟ

ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΓΙΑ ΤΟ ΠΑΪΚΟ



Πολλά πράγματα έχουν αλλάξει στο Πάικο από τότε: ολοκληρώθηκε η πολύ σημαντική ασφαλτόστρωση της κεντρικής αρτηρίας που διασχίζει το Πάικο, από την Καστανερή και τα Μεγάλα Λιβάδια ως τον Αρχάγγελο αξιοποιήθηκε με τον καλύτερο τρόπο ο εκπληκτικός χώρος δασικής αναψυχής μεταξύ Κούπας και Σκρά, με τους διαδοχικούς καταρράκτες αλλά και την -απίστευτης ωραιότητας- γαλαζοπράσινη λιμνούλα, ένα έργο που υλοποιήθηκε μετά το άρθρο του περιοδικού. Καθιερώθηκε, ήδη από το 2011, ο "Ημιμαραθώνιος Πάικου", μια υπέροχη ορεινή διαδρομή 20 περίπου χιλιομέτρων, με μεγάλη συμμετοχή αθλητών. Από το 2012 δημιουργήθηκε ο πρώτος επισκέψιμος Καστανεώνας "Γλυκομαγεία" των πρωτοπόρων φυσιολατρών Δάνου Δανιηλίδη και Μάγιας Κετικίδου. Και ακόμη, διανοίχθηκε και σηματοδοτήθηκε ένα από τα πιο όμορφα ειδυλλιακά και ξεκούραστα δασικά μονοπάτια. Είναι αυτό που του δώσαμε το όνομα: "το Μονοπάτι των Μουσών".
Ας το απολαύσουμε και ας το εγκαταστήσουμε μόνιμα στην κορυφή των προτεραιοτήτων της ατζέντας μας, ταξιδιωτικής και πεζοπορικής.
Για να φτάσουμε από την Θεσσαλονίκη ως το Πάικο δεν θα προβληματιστούμε ιδιαίτερα ούτε θα κουραστούμε. Αρκεί να πάρουμε την Εθνική Οδό Θεσσαλονίκης-Αθήνας και, στο ύψος της Χαλάστρας, να κατευθυνθούμε Β, στον μεγάλο δρόμο για τους Ευζώνους. Στο ύψος του Πολυκάστρου στρίβουμε Δ (αριστερά), διασχίζουμε την πόλη συναντάμε τον Αξιό και δεξιά μας την Αξιούπολη και, 75 χιλιόμετρα μετά την Θεσσαλονίκη, φτάνουμε στην Γουμένισσα. Εδώ οσμιζόμαστε το άρωμα από τα περίφημα κρασιά και τσίπουρα της διάσημης οινοπολιτείας, αντιστεκόμαστε, όμως, προσωρινά στον πειρασμό και παίρνουμε τα βουνά.
Πρώτα συναντάμε τη Γρίβα, στα 460μ. και στην συνέχεια την Καστανερή, στα 800μ. ωραία χωριά και τα δύο, χτισμένα στις πλαγιές και στους απέραντους καστανεώνες του Πάικου. Στα υψίπεδα της Καστανερής, 90 μόλις χιλιόμετρα  μακρυά από την Θεσσαλονίκη, βρισκόμαστε ήδη στο Πάικο, αγναντεύουμε προς τα Δ τις υψηλότερες κορυφές, Γκόλα Τσούκα (1.697μ.) και Φιδωτά (1.660μ.) Εδώ βρίσκεται και το πανέμορφο χορταριασμένο ξέφωτο με τις καστανιές και το εκκλησάκι του Προφητηλία. Σ' αυτό το ωραίο σημείο αρχίζει ο Δάνος Δανιηλίδης την ενημέρωση των επισκεπτών του, πριν τους οδηγήσει, 200 περίπου μέτρα πιο πάνω, στην υπέροχη περιπλάνηση του καστανεώνα του, με τις πελώριες καστανιές των 500 χρόνων και τα ιστορικά απομεινάρια του Ά Παγκοσμίου Πολέμου, από το στρατόπεδο των Γάλλων στρατιωτών.
Με την προοπτική να επιστρέψουμε στον καστανεώνα μετά την ολοκλήρωση του μονοπατιού, συνεχίζουμε την διείσδυση μας στα άδυτα του βουνού.
Για να διαβάσετε ολόκληρο το Άρθρο απαιτούνται
0.50 €

Διαθέσιμα:
0 €

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

T105 / Φυσικό περιβάλλον / Κιλκίς /

Καταρράκτης Μπέλες

Καταρράκτης Μπέλες

Στις βόρειες εσχατιές της χώρας ορθώνεται η μεγαλόπρεπη οροσειρά του Μπέλες. Σε μια αθέατη χαράδρα του μας υποδέχεται στις αρχές Ιανουαρίου ένας εκπληκτικός μισοπαγωμένος καταρράκτης, άγνωστος στο ευρύ κοινό.

T109 / Φυσικό περιβάλλον / ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ /

Τα αγριόγιδα του Ολύμπου

Τα αγριόγιδα του Ολύμπου
Το πρωί της επομένης και αφού κλειδαμπαρώσαμε το καταφύγιο, ξεκινήσαμε την κάθοδο από τα παλάτια των θεών για τον «πολιτισμό». Δεν είχαμε απομακρυνθεί πολύ και ένα πλήθος αγριόγιδων μας έκλεινε το μονοπάτι. Κοκαλώσαμε στην θέση μας για να μην τα τρομάξουμε. Το κοπάδι αποτελούμενο από πάνω από 65 άτομα ήταν το μεγαλύτερο που έχω δει ως τώρα στον Όλυμπο. Πλησιάσαμε προσεκτικά ...
 
ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ

Αξία Άρθρου: 0.50 €